Γιατί η χρήση επιχειρημάτων βασισμένα στο συναίσθημα είναι μια κακή ιδέα

Ένα μεγάλο λάθος που κάνουμε όταν έχουμε αντιπαράθεση με κάποιον ομοφοβικό ή γενικά μία συζήτηση με  κάποιο άτομο που δεν καταλαβαίνει τα μέλη της LGBT κοινότητας είναι να χρησιμοποιούμε επιχειρήματα βασισμένα στο συναίσθημα. Πιστεύουμε πως εφόσον αυτά τα συναισθηματικά επιχειρήματα ακούγονται λογικά σε εμάς το ίδιο θα συμβαίνει και στους συνομιλητές μας.

Το πρόβλημα είναι πως ένα συναίσθημα που νιώθουμε δεν είναι καθολικό. Έχουμε μια προδιάθεση κατά κάποιο τρόπο στο θέμα το οποίο υποστηρίζουμε και αυτό μας οδηγεί στο να νομίζουμε πως αυτό που πιστεύουμε εμείς είναι κάτι εμφανές που όλοι θα έπρεπε να το αντιλαμβάνονται. Ένας τρανσφοβικός που πιστεύει πως οι τρανς δεν είναι άνθρωποι δεν θα ενδιαφερθεί για την κατάθλιψη και τις αυτοκτονικές τάσεις που περνάνε τα τρανς άτομα. Ένας ομοφοβικός δεν θα ενδιαφερθεί για το παιδί που οι γονείς του το μισούν για τη σεξουαλικότητα του.

Αυτό μας οδηγεί να καταλάβουμε πως όποτε “πετάμε ” ένα επιχείρημα τύπου “μα χιλιάδες gay αγόρια δέχονται bulling στο σχολείο” κατά πάσα πιθανότητα το επιχείρημα μας θα χτυπήσει τοίχο και σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να στραφεί εναντίον μας.

Προσωπικά θα πρωτινά επιχειρήματα που είναι βασισμένα στο τι “πιστεύουμε” να αποφεύγονται. Το μόνο που θα προκαλέσουν είναι ενόχληση στο συνομιλητή εφόσον δεν μπορεί να ταυτιστεί με το πράγμα για το οποίο μιλάμε και την οδήγηση της συζήτησης σε αδιέξοδο ή ακόμα και σε καυγά.

(To Comment αυτό παρόλο που είναι απολύτως σωστό θα δυσκόλευε άτομα με ομοφοβικές βλέψεις να ταυτιστούν άρα είναι ακατάλληλο για ένα debate.)